^{نميدانم از قلم شگرف علي بن الحسين ،يا از عشق بازي ها و دلبري هاي او از خدا و يا عظمت انساني انسان چون او و ... متحير شوم. واقعا معاني بلند نيايش هاي امام سجاد كوه را از جا ميكند، چه رسد به روح حريري انسان. براستي وقتي از دنيا و آدم هايش و دردسرهاي حقير و مشغله هاي مسخره روزمره اش دلت ميگيرد، خواندن اين سطور عشق بازي، چقدر دلت را گرم ميكند كه اگر به تاریکترین لحظه شب رسیده ای، توي انسان عصيانگر جاودانه، خدايي داري كه در همين نزديكيست.لاي شب بوها. و نميداني دلم چقدر ميگيرد و دلم میسوزد  وقتي ميبينم بعضي هايمان از اين نياز راستين و فطري وجود  غافلند و يا از تجلي اش در نزد بقيه شرمسار!!}

_{پروردگارا! ما خطا پوش و عيب پوش نيستيم. بندگان تو سعي بسيار به كار ميبرند كه يك عيب در همسايه خويش بشناسند و آن را صد بار به همسايگان ديگر باز گويند و اين تو بودي كه مرا از چشم و گوش كنجكاو و عيب جوي همسايگان پنهان داشته اي و مرا كه محسود همگنان باشم، رسواي همگنان نساخته اي. بيش از همه گناه كرده بودم و بيش از همه شايسته بودم كه به كيفر گناهانم رسوا شوم؛ ولي رحمت واسط تو از انتقام تو پيشي جست و بر فضايح و قبايح من پرده فرو كشيد.}

_{آه... اي پروردگار من! از من گمراه تر كيست؟ از من غفلت زده تر و نادان تر كيست؟ از من بدبخت تر و سيه روزتر كيست؟ آن نعمت هاي گرانمايه كه روزي من ساخته اي، در راه معاصي و مناهي تو از كف داده ام و با دست خويش،‌تيشه بر رشد و صلاح خويش فرود آورده ام. اين منم كه در منجلاب جهل و غفلت فرو رفته ام؛ زيرا اغواي شيطان را بر دعوت تو برگزيده ام و با پاي خود به سوي پرتگاه فنا و فساد دويده ام. چشمان من بينا و گوش هاي من شنوا بودند. من ميدانستم كه دعوت شيطان مرا از شاهراه صلاح به ضلالت خواهد برد و به بيغوله خواهد انداخت. من ميدانستم كه دعوت تو به سوي بهشت برين تو است و اغواي شيطان به جانب دوزخم راه خواهد نمود. مع هذا از اهريمن ناپاك پيروي كرده ام و دوزخ را بر بهشت رجحان دادم.}

_{پروردگارا؛ اگر چنان بگريم كه مژه هايم دانه دانه فرو ريزند، اگر آن سان فرياد كشم كه گلوي من از فرياد فروماند، اگر تا آن جا به درگاه تو برپاي بمانم كه پاهايم بخشكد، اگر در برابر عظمت و جلال تو آن قدر به ركوع خم شوم كه مهره پشتم بشكند، اگر به درگاه تو آن قدر در سجده بمانم كه چشمانم از حدقه بيرون آيند، اگر تا زنده ام به جاي نان، خاك بخورم و به عوض آب، خاكستر بنوشم، و همچنان ذكر تو گويم و به فكر تو باشم، باز حيا ميكنم كه سر به سوي آسمان ها بردارم؛زيرا ميدانم كه هنوز شايسته مغفرت و عفو نيستم.}

_{پروردگارا من! اگر به آتش بسوزاني، بر من ستم نكرده اي ، مهلتي كه در دنيا به من بخشيده اي و پوششي كه بر گناهان من كشيده اي و حلمي كه در برابر بيشرمي ها وخودسري هاي من روا داشته اي و نعمت هايي كه در طول عمر آلوده من به من ارزاني فرموده اي، مرا بس باشد.}

لینک دانلود سخنرانی دکتر شریعتی( زیباترین روح پرستنده)