اول از اين دوست عزيز كه براي نوشته هاي بنده وقت گذاشته و نظر خود را در مورد آنها بيان كرده كمال تشكر را دارم. ولي لازم است اين نظر را سرآغاز و سرمنشا مطلبي قرار دهم كه خيلي دوست داشتم در موردش بنويسم. ايشان گفته اند نوشته هاي شما مسئول نيستند.  اين مساله را تاحدودي درست مي باشد چون نه اينها تمام نوشته هاي منند، بلكه من نوشته هاي از اين دستم را در وبلاگ قرار ميدهم. ولي مشكل اينجاست كه من در مورد مفهوم مسئوليت در نزد بعضي افكار مشكل دارم.اصلا مسئوليت كه به قول دكتر شريعتي زاده توانايي نيست بلكه زاده انسان بودن و آگاهي است، چيست؟ روشنفكر بودن در نگاه ما چه معنايي دارد كه به خود اجازه مي دهيم خيلي راحت لفظ روشنفكر را با خواندن چند كتاب به خود بدهيم. روشنفكران پيامبران عصر خودند كه به مردم و توده عوام آگاهي را هديه ميدهند.اما امروزه روشنفكر بودن ومسئول بودن خيلي جالب و عوضي و خوشمزه در نزد ما معني گرفته است. از ديدگاه امروزه خيلي ها روشنفكر كسيست كه اولا به خود زحمت بدهد و بخشي از احكام و دستورات ديني را نه از روي مطالعه و تحقيق و تفكر و علم، بلكه از روي ذائقه و طبع شخصي مورد نقد قرار دهد و اين نقد در حد همان نقد بماند و براي كشف حقيقت اندكي سختي و مرارت كشيده نشود. كه مثلا چرا ما نماز را به فارسي نمي خوانيم و ... . خيلي جالبتر اينكه اين دست از نقدها و سوالات را هم براي برچسب خوردن فكر روشن! از ديگران و جمع عالمان ديگر! هديه گرفته ايم و در هر جمعي با كلي افتخار و غرور براي نشان دادن فكر برتر و جلو رومان ، به ديگران هديه ميكنيم. از ديگر مشخصات اين دست روشنفكران بلغور ايسم هاييست كه خودشان نيز به سختي ميتوانند تلفظ شان كنند. تعداد دسته دوم روشنفكران امروزي جامعه ما خيلي بيشتر است. اين دسته عبارتند از مسئولان و روشنفكراني كه به لطف خواندن يا نخواندن چند كتاب به قول خودشان سنگين، در جمع هاي خصوصي بعد از تخت نرد بازي كردن و پكي به سيگار و گاهي هم ... زدن و جديدا هم بعد از چند ساعتي بلوتوث بازي مخصوص «عوام» صحبت هاي فراعامشان شروع ميشود.از دستگاه نطق اين جنابان و مسئولان و دلسوزان جامعه! انواع شايعه و حرف هاي ضد و نقيض كه عوام ترين مردم با شك و ترديد از خود ميرانند، اين عزيزان تحصيل كرده عالم دلسوز به عنوان سند و دليل مباحث علمي خود! با اطميناني كامل استفاده ميكنند. نوبت ميرسد به دلسوزس براي مردم فقير و ندار و مستضعف جامعه ، كه نگاه كن! ببين چقدر به اين بيچاره ها ظلم ميشود، ببين چقدر سختي ميكشند. حال اگر از اين مسئولان بخواهي نيمچه زحمت و رنج و سختي براي دفع اين محروميت ها از خود انجام بده ميشنوي كه آقاي من، ما كه مسئول به عمل نيستيم، ما تنها بايد حرف بزنيم و گله وآخ و اوخ و ناله و زجه كنيم و در نهايت با اين اعمال شاقه به توده آگاهي! دهيم. بعد از اين مسير طولاني بحث و تهمت و رواج شايعه و فحش به همه جهات و تخته نرد بازي و بلوتوث بازي و تبادل محصولات فرهنگي و همه را مسخره كردن و خنديدن خيالشان از انجام وظيفه راحت ميشود و بيرون مي آيند و دلشان يه حال عوام نا آگاه مسخ و بيچاره ميسوزد كه در ناداني اند و در حد اينان نيستند كه اين همه توانايي فحش و ناله كردن و ... داشته باشند.

اگر مسئوليت، صرف ناليدن بود كه الان 90 درصد مردم ايران روشنفكرند و مسئول. چرا پس هيچ بخاري ندارند معلوم نيست مشكل از كجاست. مگر ميشود مسئول بود و حركت نكرد. پس مشخص ميشود چقدر ما راه را عئضي رفته ايم و داريم ميرويم. در هيچ جامعه اي تا هنگامي كه انقلاب دروني رخ ندهد، حركت واصلاح بيروني حادث نخواهد شد. صرف احساس تورم و ظلم و استبداد موجب حركت نميشود. بلكه آگاهي از شرايط تاريخي حال و گذشته، مفهوم عدالت و آگاهي ناشي از شناخت جامعه كنوني و از همه مهمتر حاضر به فدا شدن در رسيدن به هدف ناشي از آگاهي است. اگر مسئوليت و روشنفكر بودن و نوشته هاي متعهدانه را اين گونه تعريف كنيم و نوشته ها و حرف هاي مسئولانه را با آن تمييز دهيم ،انقلاب ايران تا 100 سال ديگر هم رخ نميداد. و هنوز هم همه در حال قُرقُر كردن و تنها ناله كردن و شايعه پخش كردن و تحليل هاي سطحي بودند. و ناصر خسرو بيت زيباي در اين زمينه دارد كه:

قول چون خرما و همچون خار فعل                 اين نه دين است اين نفاق است اي كِرام

مشكل امروز جامعه اين است كه مصلحان ما كساني هستند كه چون به هدف اصلاح به طور مجرد نمينگرند با پشيزي ميتوان خريدشان و چنانچه كار و زندگي شان فراهم شود آن همه دلسوزي براي طبقه ضعيف قراموششان ميشود و جالب است كه حتي خود را فريب خورده اظهار ميدارند كه حال عقلشان سر جايشان آمدست. بديهي است كه با چنين به ظاهر مسئولاني، هيچ حركتي در هيچ جامعه اي رخ نخواهد داد.در پايان لوازم هر اصلاح يا انقلابي را فقط نام ميبرم و خودتان قضاوت كنيد كه حركتها و نوشته هاي خود را بايد مسئولانه بدانيم يا نه؟ 1-ايدئولوژي  2-وحدت  3- رجل يا رجال كافي 4-صداقت پيشوايان  5- ثروت.

در آخر متذكر شوم كه مخاطب مطلب اين دوست عزيز نبوده و سوء تفاهم نشود. فقط لازم دانستم در مورد اين مطلب در حد بضاعنم نوشته اي نوشته باشم و اين كه بدانيد از اين دست نوشته ها هم در مطالبم پيدا ميشود. دوست داشتم در فضاي وب  دلنوشته هايم را براي فراغ روح تنهاي خودم ثبت كنم ولي انگار بايد اين دست نوشته ها را هم آپ كنم تا شائبه نامسئول  ايجاد نشود.